خداى نيكويى كرد با من ، إِذْ لَمْ أَكُنْ مَعَهُمْ شَهِيداً ( 72 ) كه با ايشان حاضر نبودم در روز مصيبت . وَ لَئِنْ أَصابَكُمْ فَضْلٌ مِنَ اللَّهِ و گر چنان بود كه بشما رسد فضلى از اللَّه در نصرت ، فتحى يا غنيمتى ، لَيَقُولَنَّ وى ميگويد ، كَأَنْ لَمْ تَكُنْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُ مَوَدَّةٌ چنان كه گويى ميان شما و ميان وى هيچ دوستى نبود ، يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ كاشكى كه من با ايشان بودمى ، فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً ( 73 ) تا پيروز آمدمى پيروزى بزرگوار و بكام خويش رسيدمى . فَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ايدون بادا كه كشتن كناد ، و باز كوشا با دشمنان خداى ، الَّذِينَ يَشْرُونَ ايشان كه ميفروشند ، الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ زندگانى اين جهان به آن جهان ، وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ و هر كه كشتن كند در راه خدا با دشمنان خدا ، فَيُقْتَلْ تا او را بكشند ، أَوْ يَغْلِبْ يا وى پيروز آيد و دست يابد ، فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ آرى دهيم ما او را ، أَجْراً عَظِيماً ( 74 ) مزدى بزرگوار . وَ ما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ چيست و چه رسيد شما را كه جهاد نكنيد از بهر خدا ؟ وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ و از بهر آن بيچارهء گرفتگان كه در دست مشركان مكه‌اند ، مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ از مردان و از زنان و از كودكان ، الَّذِينَ يَقُولُونَ ايشان كه ميگويند [ در محابس « 1 » خويش ] ، رَبَّنا خداوند ما ! أَخْرِجْنا بيرون آر ما را ، مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ ازين شهر الظَّالِمِ أَهْلُها كه اهل آن همه كافراند ، وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا و از نزديك خويش ما را دسترسى ساز ، وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصِيراً ( 75 ) و از نزديك خويش ما را يارى ساز . الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ايشان كه گرويدگان‌اند مىكشتن كنند از بهر خدا ، وَ الَّذِينَ كَفَرُوا و ايشان كه كافر شدند ،

--> ( 1 ) - نسخهء الف : مجالس . )